Fotoğrafçı Nelson Garrido yaşamını yitirdi... Venezuela'yı karıştıran çalışması

Venezuelalı fotoğrafçı Nelson Garrido, 74. yaş gününe birkaç gün kala, 20 Ağustos’ta 73 yaşında hayatını kaybetti. Sanat dergisi Hyperallergic, Garrido’yu yaklaşık 60 yıllık kariyeri boyunca iktidarı, dini, şiddeti ve erotizmi sorgulayan; kilise ve devlet yetkililerinin sansürüyle karşı karşıya kalan bir sanatçı olarak anlatıyor.

1952’de Caracas’ta doğan Garrido, gençliğinin bir bölümünü Fransa, İtalya ve Şili’de geçirdi. Henüz 14 yaşındayken Paris’te kinetik sanatın kritik isimlerinden Carlos Cruz-Diez ile çalıştı. 16 yaşında Şili’de şair Nicanor Parra ile tanıştı ve çektiği Parra fotoğrafları yayımlanan ilk çalışmaları oldu.

Konuyla ilgili değerlendirmelere göre, garrido’nun fotoğraflarında Katolik ikonografisi, siyaset, ölüm, cinsellik ve şiddet iç içe geçti. Hieronymus Bosch ve Francisco Goya’dan etkilenen sanatçı, kendi yaklaşımını “çirkinliğin estetiği” üzerinden kurdu.

En büyük tartışmalarından biri 1993’te geldi. “La crucifixión del cochino levitando” adlı çalışmasında çarmıha gerilmiş bir domuz kullandı. Fotoğraf Venezuela’da büyük tepki topladı; rahipler karşı çıkma eylemi gösterileri düzenledi ve Garrido “istenmeyen kişi” ilan edildi.

Sosyal medyada da geniş yankı bulan gelişmede, garrido’nun çalışmalarında domuz, hem Katolik kutsal figürlerini hem de politikacıları temsil eden tekrar eden bir simgeye dönüştü.

1999 tarihli “La nave de los locos” (Çılgınlar Gemisi) serisinde ise yerel bir balıkçı topluluğunun insanlarını bir gemiye yerleştirdi. Hyperallergic’e göre çalışma, nereye gittiği belirsiz, sürüklenen Venezuela’nın alegorisi olarak tasarlanmıştı.

Konuya ilişkin, garrido için fotoğraf yalnızca görüntü üretmenin değil, siyasi, dini ve toplumsal otoriteye karşı özgürlük alanı yaratmanın aracıydı.